Δευτέρα, 9 Οκτωβρίου 2017

  Η αγαπημένη ερμηνεύτρια Αναστασία Μουτσάτσου ανέρτησε στο λογαριασμό της στο Facebook την παρακάτω συγκλονιστική αφήγηση-αφιέρωμα για τα ''Βελανίδια της καρδιάς της'', σε ένα καθηλωτικό κείμενο περιγράφει την ζωή της στο χωριό που μεγάλωσε και τις δυσκολίες, αλλά και ομορφιές που έζησε.

  Κλείνω τα μάτια κι ακούω το ρυθμικό χτύπημα της μηχανής του ελαιοτριβείου που ήταν κάτω από το σπίτι μας… τακ- τακ- τακ… Μυρίζω τη μυρωδιά της λιωμένης ελιάς και νοιώθω το κρύο να με περονιάζει και τη νοσταλγία να ξύνει γλυκά το στήθος μου. Βλέπω τον πατέρα μου ανασκουμπωμένο ν’ αδειάζει με τους τενεκέδες το καυτό νερό από τα βαρέλια της μηχανής και να καταβρέχει τα σφυρίδια με τον πολτό της ελιάς. Τη μάνα μου να κουβαλάει βιαστικά, από τη φωτιά που καίει στο πλυσταριό, τα κάρβουνα με το φαράσι, στο μαγκάλι της κουζίνας και θυμάμαι τα χέρια της, μικροκαμωμένα σαν κι εκείνη, μα δυνατά, γεμάτα ρόζους, να με χαϊδεύουν βιαστικά. Που καιρός για χάδια και τρυφερότητες… Μόνο δουλειά!

   Η αδερφή μου κλεισμένη όλη μέρα στο ραφείο, ένα δωμάτιο πλάϊ στην κουζίνα, με πέντε, έξη μαθήτριες – ήταν καλή μοδίστρα- να ράβει για να συμπληρώσουμε το οικογενειακό εισόδημα κι ο αδερφός μου, μια συνεχής απουσία, στο γυμνάσιο στο διπλανό χωριό, τη Νεάπολη, που τότε με το χωματόδρομο τα δεκαοχτώ χιλιόμετρα που μας χώριζαν έμοιαζαν ταξίδι μακρινό. Όλος ο κόσμος, τότε φάνταζε μακρινός κι ο χωματόδρομος που το χειμώνα με τις βροχές έκλεινε, τον έκανε ακόμα πιο δυσπρόσιτο και γέμιζε την καρδιά μας φόβο για το τι θα γινόταν αν κάποιος αρρώσταινε και έπρεπε να πάει στον γιατρό. Το σπίτι μας βορεινό μπροστά στο καταπράσινο λαγκάδι με τις λεμονοπορτοκαλιές, τις αμυγδαλιές τις τζιτζιφιές και τα σφεντάμια και πιο μπροστά το Μυρτώο Πέλαγος, ο καμβάς που κεντούσα τα όνειρά μου.

   Απλά καθημερινά πράγματα, ήταν τα όνειρά μου, που τότε έμοιαζαν ανέφικτα. Ένα ζεστό σπίτι, που να μην το περονιάζει το κρύο και οι αέρηδες, βιβλία, μια βόλτα με το δικό μου αυτοκίνητο, ένα σινεμά… αστεία πράγματα…
   Μια μέρα ήρθε ο πατέρας μου στο σπίτι ξαναμμένος. «Θα μας βάλουν ηλεκτρικό, άντε μπορεί να πάρουμε και τηλεόραση, αν περισσέψουνε…» Κι ένα πρωϊ, γέμισε το χωριό, εργάτες, κολώνες στοιβαγμένες, κουλούρες με σύρματα κι εργαλεία. Όλος ο κόσμος ανάστατος και παντού η μυρωδιά τις πίσσας απ’ τις κολώνες. Περνούσαν την ηλεκτρική εγκατάσταση.

  Έπειτα, ήρθε κι η τηλεόραση στο καφενείο του χωριού, μία και μοναδική κι όλοι εμείς να μαζευόμαστε τα βράδια και να χαζεύουμε τον «Άγνωστο πόλεμο», την «Χαρούμενη Κυριακή», μουσική εκπομπή με τραγούδια και τραγουδιστές, της εποχής, τη «Γειτονιά μας» κι άλλα που δεν θυμάμαι κι έξω να βρέχει να φυσάει, να μαίνεται ο χειμώνας.

  Η εποχές άλλαζαν και τις καταλαβαίναμε. Υπήρχαν όλες τότε. Ο Χειμώνας άγριος, η άνοιξη με τις μυρωδιές τις, τα λουλούδια, τις εκδρομές με το σχολείο πάνω στο βουνό, κάτω στο γιαλό, να περπατάμε και να μυρίζουμε τον καπνό απ’ τις φωτιές του Μάρτη, που καίγαν τα ξερά... Αστείο μοιάζει, που ζούσαμε μέσα στη φύση και πηγαίναμε εκδρομή να τη βρούμε γιατί δε μας έφτανε. Και τι ήταν εκείνο το παράξενο συναίσθημα που με κυρίευε και με τρέλαινε, όταν μύριζα τον καπνό και τον έβλεπα από μακριά ν’ ανεβαίνει ψηλά… Ήθελα να γίνω ένα μαζί του.

  Οι δουλειές του σπιτιού, ήταν αλλιώτικες την άνοιξη. ‘Όλα τα ρούχα απλωμένα στην αυλή, να φύγει η υγρασία. Οι κουβέρτες τα παπλώματα, τα προικιά της μάνας μου, αλλά και τα δικά μας, εμένα και της αδερφής μου, που τα μάζευε από νωρίς, μην έρθει ώρα και δεν μας τάχει ετοιμασμένα… Η άνοιξη έφερνε και το Πάσχα. Λουλούδια για τον επιτάφιο, ψαλμωδίες, ο «τόκας», το τοπικό παιχνίδι που παίζουνε ακόμα, το πρωϊ της μεγάλης Παρασκευής οι άντρες χωρισμένοι σε δυό ομάδες, παντρεμένοι και ανύπαντροι, οι έρωτες από μακριά με κείνους που έρχονταν για διακοπές, μυστηριώδεις, καλοντυμένοι και αρωματισμένοι, πρωτευουσιάνοι και ναυτικοί.
Χωριό κυρίως ναυτικό τα Βελανίδια. Αυτό ήταν που έδινε και τον τόνο στην καθημερινότητα των περισσότερων. Που ταξιδεύει ο γιος της μιάς, πότε θάρθει ο άντρας της άλλης, από ποιο λιμάνι στείλανε γράμμα και ποια θάλασσα είναι η πιο παράξενη. Οι μόνιμες κουβέντες στα καφενεία, ανακατεμένες με προγράμματα για λαζέματα, ψεκάσματα και κουτσομπολιό. Κι όταν χαλούσε ο καιρός και το κύμα καβαλούσε τα «Κουρνενήσια», όλων τα μάτια καρφώνονταν στο πέλαγος, με τα ραδιόφωνα ανοιχτά ν’ ακούνε τις ειδήσεις με αγωνία κι αυτό δεν είχε πάντα αίσιο τέλος… Η κακιά είδηση, έπεφτε σαν βόμβα στο χωριό, που τη υποδέχονταν με κραυγές και «πουπιά». Ύστερα έπιαναν το μοιρολόι για μέρες εξιστορώντας έτσι τη ζωή εκείνου που χάθηκε. Βράδυα ατέλειωτα να τρυπώνουν οι συγχωριανοί στο σπίτι που πενθούσε, κρατώντας πιατέλες με φαγητά – οι λυπημένοι, δεν κάνει να μαγειρεύουν- κι ύστερα γύρω απ’ το τραπέζι, να λένε ιστορίες για τον πνιγμένο κι από το κλάμα, κάποτε να ξεφεύγουν με γέλια και αστεία, γιατί δεν υπάρχει βέβαια, λύπη χωρίς γέλια και χαρά χωρίς δάκρυα.

  Τόπος παράξενος τα Βελανίδια, γεμάτος ιστορίες με φαντάσματα, πειρατές και ξωτικά. Σ’ αυτό βοηθάει ο βορειοανατολικός προσανατολισμός του, που στέλνει τον ήλιο νωρίτερα στη δύση και το φώς μετά το μεσημέρι παίρνει ένα χρώμα αχνοκίτρινο και λίγο μελαγχολικό κάνοντας τους ανθρώπους κάπως κλειστούς και απόμακρους, αλλά ευαίσθητους και ρομαντικούς, έτοιμους να παρασυρθούν από μια φανταστική ιστορία.

  Κάπως έτσι θυμάμαι να περνούν τα παιδικά μου βράδια μπροστά στο τζάκι με τη μάνα και τον πατέρα μου, τ’ αδέρφια τα ξαδέρφια και το θείο μου να διηγείται ιστορίες δικές του σε συνέχειες για μέρες. Τύφλα νάχουν τα σήριαλ. Θυμάμαι τη μάνα μου να σκάει στα γέλια μαζί του, γιατί ήξερε πως οι ιστορίες κράταγαν επειδή εκείνος δυσκολευόταν να βρεί το τέλος. Κι όταν πια δεν πήγαινε άλλο, αφού συνήθως ιστορίες αγάπης διηγούταν, έλεγε: «Δεν θυμάμαι τι έγινε στο τέλος, παντώς θα τον ακλούθησε!» Κάτι σαν «ζήσαν αυτοί καλά και μείς καλύτερα», δηλαδή.

  Την πιο όμορφη ανατολή του ήλιου την είδα εκεί γύρω στα έξη μου, από το μπαλκόνι του σπιτιού μας. Καλοκαίρι κι η ζέστη αφόρητη, ζήτησα από τη μάνα μου να κοιμηθώ στο μπαλκόνι μας που αγνάντευε τη θάλασσα. Ύστερα από ατέλειωτα παρακάλια – φοβόταν μη σηκωθώ τη νύχτα και πέσω από κάτω μεσ’ τον ύπνο μου- την έπεισα, κι όταν επιτέλους ξάπλωσα κάτω από τ’ αστέρια, κοιμήθηκα τον πιο όμορφο ύπνο της ζωής μου με το δροσερό αεράκι να με χαϊδεύει και τα βατράχια απ’ το λαγκάδι να με νανουρίζουν με το τραγούδι τους μπαϊλντισμένα από τη ζέστη. Το ξημέρωμα με την ανατολή σηκώθηκα μισοκοιμισμένη, να πάω μέσα στο κρεβάτι να συνεχίσω τον ύπνο μου, μα ξαφνικά συνειδητοποίησα αυτό που συνέβαινε μπροστά στα μάτια μου και έμεινα καθηλωμένη στα στρωσίδια να το κοιτάζω. Μια φωτιά μέσα στη θάλασσα, ο ήλιος που ανέβαινε σιγά – σιγά! Κοιμόμουν από τότε συχνά στο μπαλκόνι που ήταν ακόμα πιο μαγικά, σαν τύχαινε νάχει πανσέληνο. Πανσέληνος τον Αύγουστο, μπροστά στη θάλασσα σ’ ένα τόπο χωρίς ηλεκτρικό! Τι να πείς παραπάνω…

  Τον Αύγουστο, ήταν και το μεγάλο πανηγύρι της παναγίας της Δεκαπεντίστρας, που βρισκόταν σ’ ένα λόφο λίγο έξω απ’ το χωριό. Από την αρχή του μήνα, μ’ έπαιρνε μαζί της η γιαγιά μου, η Τασούλα, η μάνα της μάνας μου, μαυροντυμένη χήρα από τα εικοσιπέντε της, που ο άντρας της, έζησε και πέθανε μετανάστης στην Αμερική και φεύγαμε για το ξωκλήσι. Φόρτωνε ο πατέρας μου το άλογο με στρωσίδια και προμήθειες και μείς από πίσω ακολουθούσαμε με τα πόδια. Μας άφηνε εκεί όλο τον δεκαπενταύγουστο. Εκεί να ιδείς στρωματσάδες! Για δεκαπέντε μερόνυχτα, καμμιά δεκαπενταριά γυναικόπαιδα, στην αυλή της εκκλησίας, παίζαμε ολημερίς τρώγαμε και κοιμόμασταν κάτω απ’ τ’ αστέρια. Γιαγιάδες και χήρες οι πιο πολλές, να διηγούνται ολονυχτίς ιστορίες παλιές και πικάντικα κουτσομπολιά ανάμεσα σε προσευχές και ψαλμωδίες ώσπου μας έπαιρνε ο ύπνος. Ανήμερα της Παναγίας, ανέβαινε πιά όλο το χωριό για τη λειτουργία, όλοι ντυμένοι με τα «καλά τους» κι ύστερα όλοι μαζί μαζεύαμε τα συμπράγκαλά μας και παίρναμε το δρόμο της επιστροφής για το χωριό, για ν’ αρχίσουν οι ετοιμασίες για το βραδινό γλέντι. Λαγούτα και βιολιά, και νησιώτικα τραγούδια κι άιντε να χορεύουν οι οικογένειες, η κάθε μια με τη σειρά, το δικό της τραγούδι. Ακόμα έχω στ’ αυτιά μου τον ήχο εκείνου του «ψιλοξεκούρδιστου» βιολιού. Τη γλύκα και το πάθος του δύσκολα τα ξαναβρήκα σε πολλά καλοκουρδισμένα βιολιά. Εμείς χορεύαμε με το «Μπαρμπούνι».
«Μπαρμπούνι μου θαλασσινό και ψάρι του πελάγου όσο μποράς φυλάγου»…
Η μάνα μου μου τόμαθε κι αυτό, μαζί με το «Τζιβαέρι». Τα τραγουδούσε υπέροχα, κάνοντας δουλειές, με μια φωνή εύθραυστη, γεμάτη νοσταλγία και παράπονο…
Ο χορός και το τραγούδι κι η ανεμελιά του πανηγυριού, γεννούσε και τα πρώτα ειδύλλια κι έστηνε τα προξενιά. Έσβυνε παρεξηγήσεις και καυγάδες και καμμιά φορά γεννούσε καινούργιους…

  Τα χρόνια πέρασαν, το χωριό ερήμωσε... Ελάχιστοι έμειναν να το κρατούν ζωντανό ηρωικά. Η Γιώτα κι ο Γιάννης με το μπακάλικο, η θειά Μαρούλη κι ο Κώστας στην μικρή πλατεία με τα καφενεία τους. Η Πόπη κι ο Γιώργος, η Ελένη, ο Σταύρος, η Ειρήνη, Ο Θοδωρής, η Μαρία, ο Κυριάκος, η Μάρθα, ο Δημήτρης, η Χριστίνα και ο Βαλάντης που αγαπάνε τη φωτογραφία και μας συνδέουν συχνά με κείνα που μας λείπουν στα «σόσιαλ μίντια»... Άλλοι καιροί άλλα κόλπα! Κι ο «σύλλογος γυναικών» που φιλάει τις μνήμες και φτιάχνει καινούργιες με γλέντια και γιορτές. Άνθρωποι του μόχθου που καταπίνουν την ερημιά τους περιμένοντας τα καλοκαίρια που κατεβαίνουμε όλοι, τσούρμο να κάνουμε τα μπάνια μας και να φρεσκάρουμε τα σπίτια για να τα ξανακλειδώσουμε…

  Τώρα πιά στην αυλή του σπιτιού μας το τραγούδι των πουλιών ακούγεται δυνατά πλάϊ στη φωνή των βατράχων απ’ το λαγκάδι, μιας και σίγησε το βουητό των ανθρώπων. Ο ίσκιος της μάνας μου περιδιαβαίνει τις γωνιές του κι ο πατέρας μου καθηλωμένος σε μια πολυθρόνα, εδώ στην πόλη, μπροστά στη μπαλκονόπορτα, αγναντεύει την απέναντι πολυκατοικία, κι είναι λές και περιμένει από στιγμή σε στιγμή να φανεί το κουρνενήσι…

Κυριακή, 8 Οκτωβρίου 2017

  Τα Βελανίδια είναι οικισμός με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά κάτι που αντικρίζει ο επισκέπτης με την πρώτη ματιά, ένας ναυτικός οικισμός με επιρροές από τις Σπέτσες και τη Ύδρα αφού η σημερινή του θέση και μορφή οφείλεται στους φυγάδες των ανωτέρω νησιών κατά τα Ορλωφικά.
   Ο επισκέπτης μετά από αρκετή ώρα οδήγησης αντικρίζει με μιάς πίσω από τον μεγάλο βράχο τα Βελανίδια και συγκεκριμένα το πάνω μέρος του οικισμού η αλλιώς Πάνω Ρούγα, ο δρόμος οδηγεί στο κέντρο του χωριού όπου λειτουργούν δυο καφενεία και από εκεί κάποιοι «τυχεροί» ξεκινούν μια περιήγηση στα στενά σοκάκια του χωριού.
   Τυχεροί γιατί αυτή η βόλτα σε μεταφέρει από το άκρο αυτό της Πελοποννήσου σε ένα νησί και όπως πρόσφατα ανέφερε η περιφερειακή σύμβουλος κυρία Μαντώ Μπελεγρή τα Βελανίδια είναι ένα κρυμμένο κόσμημα, ένα νησί που κρέμεται πάνω στην θάλασσα.
  Τα στενά μονοπάτια θα σου δείξουν τα ασβεστωμένα σπιτάκια αλλά θα σε οδηγήσουν και πίσω στο χρόνο αφού θα αντικρίσεις γωνιές αλλά και οικίες που κάποιος κράτησε στην πρότερη μορφή, λες και ταξίδεψες στο χρόνο  περιμένοντας να αντικρίσεις  τον κόσμο που κατοικεί εδώ.















Τρίτη, 3 Οκτωβρίου 2017

 Ο Δήμος Μονεμβασίας στο πλαίσιο υλοποίησης της κοινωνικής του πολιτικής ανακοινώνει ότι θα χορηγήσει κουπόνια αγορών, τα οποία θα εξαργυρώνονται με τυποποιημένα τρόφιμα,(συμπεριλαμβανομένων νωπών και κατεψυγμένων ειδών), είδη ατομικής υγιεινής και καθαριότητας, είδη βρεφανάπτυξης στις συνεργαζόμενες για το σκοπό αυτό επιχειρήσεις.

Η χορήγηση κουπονιών αγορών θα αφορά σε :
Α) σε οικονομικά αδύναμες και ευπαθείς οικογένειες και
Β) σε οικονομικά αδύναμες και ευπαθείς οικογένειες των οποίων τουλάχιστον ένα μέλος φοιτά σε ανώτερη ή ανώτατη σχολή

Δικαιούχοι :
Έλληνες πολίτες κάτοικοι του Δήμου μας
Ομογενείς κάτοικοι του Δήμου μας
Αλλοδαποί που κατοικούν στο Δήμο μας και διαθέτουν άδεια παραμονής

Κριτήρια ένταξης :
Κύριο κριτήριο ένταξης των ενδιαφερομένων στο πρόγραμμα είναι το εισόδημα, ενώ θα λαμβάνονται υπόψη παράγοντες όπως η οικογενειακή κατάσταση, τα κοινωνικά προβλήματα, η ανεργία, προβλήματα υγείας και αναπηρίες, η συμμετοχή ή όχι σε άλλο αντίστοιχο πρόγραμμα.

Τα οικονομικά κριτήρια για τη συγκεκριμένη παροχή είναι τα εξής :
ατομικό εισόδημα μέχρι 6.000,00 €
προσαυξανόμενο κατά 1.200.00 € για κάθε προστατευόμενο μέλος (σύζυγο ή τέκνα)άτομα με αναπηρία (ποσοστό αναπηρίας 67 % και άνω)
εισόδημα μέχρι 9.000,00 €

Σε περίπτωση που οι δικαιούχοι μισθώνουν πρώτη κατοικία (χωρίς να έχουν άλλη κατοικία) τότε θα αφαιρείται από το εισόδημά τους το ποσό που καταβάλλουν ως ενοίκιο της κατοικίας τους.

Για τη συμμετοχή σας στο πρόγραμμα του Κοινωνικού Παντοπωλείου θα πρέπει να καταθέσετε αίτηση στο γραφείο κοινωνικής πολιτικής του Δήμου με τα εξής (κατά περίπτωση) δικαιολογητικά:
Φωτοτυπία της αστυνομικής ταυτότητας ή διαβατηρίου
Πιστοποιητικό Οικογενειακής Κατάστασης (αναζητείται αυτεπάγγελτα)
Φωτοτυπία εκκαθαριστικού σημειώματος φορ. έτους 2016 (εισοδήματα 2016)
Φωτοτυπία Ε9 ή υπεύθυνη δήλωση ότι δεν είναι υπόχρεος/η σε δήλωση Ε9
Πιστοποιητικό ΚΕΠΑ ή Υγειονομικής Επιτροπής εφόσον είναι εφόρου ζωής και έχει εκδοθεί πριν την έναρξή λειτουργίας των ΚΕΠΑ
Πρόσφατη βεβαίωση ανεργίας
Μισθωτήριο Συμβόλαιο μέσω του οποίου θα αφαιρείται από το εισόδημα τους το ποσό που καταβάλλουν ως ενοίκιο κύριας κατοικίας
Άδεια παραμονής

Οι οικογένειες με μέλος φοιτητή καταθέτουν επιπλέον των ανωτέρω και βεβαίωση σπουδών.

Μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας και την ένταξη των αιτούντων στο πρόγραμμα, θα παραδίδεται σε αυτούς σχετική βεβαίωση της υπηρεσίας και στις προβλεπόμενες κάθε φορά ημερομηνίες θα αποστέλλονται ταχυδρομικά τα ανάλογης αξίας κουπόνια αγορών.

Προθεσμία υποβολής της αίτηση συμμετοχής κατά την περίοδο της πρώτης εφαρμογής του προγράμματος από ημέρα Δευτέρα 2/10/2017 έως και την Τετάρτη 25/10/2017.

Τηλέφωνο επικοινωνίας Δήμου: 2732360570 (Τζάκα Ελένη)

Ο ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΜΟΝΕΜΒΑΣΙΑΣ

ΤΡΙΧΕΙΛΗΣ ΗΡΑΚΛΗΣ

Δευτέρα, 2 Οκτωβρίου 2017


Την Κυριακή 1/10 εντοπίστηκε από ψαράδες νεκρό θηλαστικό στην κεντρική παραλία των Βελανιδίων, το ζώο σύμφωνα με πληροφορίες είναι  σπάνιο σταχτοδέλφινο Γράμπος ( επιστημονική ονομασία Grampus griseus), με κατάταξη στην κόκκινη λίστα και η κατάσταση του υποπληθυσμού της Μεσογείου κρίνεται ανεπαρκώς γνωστή, το Μυρτώο θεωρείται τόπος παρουσίας του και το καλοκαίρι έγιναν έρευνες για τον εντοπισμό του χωρίς να δώσουν αποτελέσματα.

  Έχει ενημερωθεί ο Δήμος Μονεμβασίας και ο Συλλογος ''Τουλιπα Γουλιμή'' ώστε να κινηθούν οι διαδικασίες που απαιτούνται για την καταγραφή και απομάκρυνση του νεκρού ζώου από την παραλία.
Η φωτογραφία είναι του Δημήτρη Στιβακτά.
"ΑΡΤΕΜΙΣ" - Περιβαλλοντικός και Πολιτιστικός Σύλλογος Μονεμβασίας / Χερσονήσου Μαλέα 

2/10/2017
Αγαπητοί συμπατριώτες και φίλοι

  Όπως πληροφορηθήκαμε, την Παρασκευή, 29 Σεπτεμβρίου, ο αναπληρωτής υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Σωκράτης Φάμελλος έδωσε το «πράσινο φως» για τηνκαταστροφική υποβάθμιση του δήμου Μονεμβασίας, εγκρίνοντας τους Περιβαλλοντικούς Όρους για τη Διασυνδετική Γραμμή Μεταφοράς 150 kV Πελοποννήσου – Κρήτης (Υ/Σ ΜΟΛΑΩΝ – Υ/Σ ΧΑΝΙΩΝ). Αυτό το έκανε ο κ. Φάμελλος καιη ηγεσία του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας:

1) ΠΑΡΑΚΑΜΠΤΟΝΤΑΣ με άκρως αυταρχικό τρόπο τις αρνητικές γνωμοδοτήσεις του Περιφερειακού Συμβουλίου Πελοποννήσου, του Λιμεναρχείου Νεαπόλεως και άλλων αρμόδιων Υπηρεσιών

2) ΑΔΙΑΦΟΡΩΝΤΑΣ αλαζονικά για την προσφυγή στο ΣτΕ του συλλόγου «ΑΡΤΕΜΙΣ» και δημοτικών συμβούλων του Δήμου Μονεμβασίας (14/11/2016)

3) ΠΕΤΩΝΤΑΣ ΣΤΟΝ ΚΑΛΑΘΟ ΤΩΝ ΑΧΡΗΣΤΩΝ προκλητικά τη βούληση της τοπικής κοινωνίας, όπως αυτή εκφράζεται από την απόφαση του Δήμου Μονεμβασίας, τη θέση 32 συλλόγων και φορέων της ευρύτερης περιοχής και τους 3.000 συμπολίτες μας που, μέσω των επίσημα καταγεγραμμένων υπογραφών τους, έχουν ζητήσει ΠΑΡΑΚΑΜΨΗ της χερσονήσου του Μαλέα, όσον αφορά την ηλεκτρική διασύνδεση Κρήτης – Πελοποννήσου

ΤΙ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΕΙ ΤΟ «ΕΡΓΟ»

Όσον αφορά τον Δήμο Μονεμβασίας, η διασύνδεση Κρήτης – Πελοποννήσου, όπως αυτή εγκρίθηκε από την ηγεσία του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας, προβλέπει:

1) προσαιγιάλωση του καλωδίου διασύνδεσης στα Βάτικα σε περιοχή ενταγμένη στο Δίκτυο Νatura 2.000. Το καλώδιο θα περνάει ΕΝΤΟΣ του Όρμου Βατίκων, μια περιοχή προτεινόμενη ως θαλάσσια ζώνη NATURA 2000, αλλά και υποψήφια για τον χαρακτηρισμό "Hope Spot - Σημείο Ελπίδας" του διεθνούς οργανισμού Mission Blue

2) Από εκεί, υπόγειο δίκτυο 9,3 χιλιομέτρων και κατόπιν ΕΝΑΕΡΙΟ δίκτυο με πυλώνες συνολικού μήκους 27,5 χιλιομέτρων έως τους Μολάους, απαρτιζόμενο από 16 ιστούς και 65 πυλώνες υψηλής τάσης, οι οποίοι θα εγκατασταθούν ΚΑΙ σε ΓΕΩΡΓΙΚΕΣ εκτάσεις (άραγε πότε θα το μάθουν οι ενδιαφερόμενοι;…).

3) Για την πρόσβαση στις θέσεις κατασκευής των πυλώνων και των ιστών προβλέπεταιη διάνοιξη 59 δρόμων (!) συνολικού μήκους 18,8 χιλιομέτρων στη χερσόνησο του Μαλέα.

4) Το εναέριο δίκτυο με τους 16 ιστούς και τους 65 πυλώνες διέρχεται από ΘΕΣΜΟΘΕΤΗΜΕΝΕΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ (Πάρκο Αγίου Νικολάου Μονεμβασίας, παραδοσιακός οικισμός Κουλεντίων, κ.α.), καθώς και από προτεινόμενες περιοχές ΑΠΟΛΥΤΟΥ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ μέσω του Γενικού Πολεοδομικού Σχεδιασμού Βοιών (ΓΠΣ Βοιών), ο οποίος εκκρεμεί από το 2003(!), με ευθύνη των συναρμόδιων Υπουργείων (Περιβάλλοντος, Πολιτισμού, Αγροτικής Ανάπτυξης). Ο λόγος είναι σαφής: εάν υπογραφεί ως έχει, τα νομικά και άλλα κωλύματα θα είναι αξεπέραστα για τη διέλευση του εναέριου δικτύου κατά μήκος της Χερσονήσου του Μαλέα.

5) Οι δρόμοι που θα διανοιχθούν και οι πυλώνες και οι ιστοί που θα εγκατασταθούν,«θάβουν» μια για πάντα τις επίσημες προτάσεις να χαρακτηριστεί η Χερσόνησος του Μαλέα «Τοπίο Διεθνούς Σημασίας» και «Περιφερειακό Πάρκο». Με ό,τι κι αν αυτό σημαίνει για την τουριστική ανάπτυξη της περιοχής με κεντρικούς άξονες το Τοπίο και τον Πολιτισμό της.

ΚΑΙ ΟΙ…ΑΠΕ
Στους λόγους για τους οποίους γίνεται το έργο δίνεται έμφαση στην «ανάπτυξη της Κρήτης» και τη «βελτίωση του βιοτικού επιπέδου των κατοίκων της Κρήτης», αλλά και την «απορρόφηση της παραγόμενης ηλεκτρικής ενέργειας από ΑΠΕ τόσο στην Πελοπόννησο, όσο και στην Κρήτη».

…Περιγράφεται, δηλαδή, ΡΗΤΩΣ και ΑΠΡΟΚΑΛΥΠΤΑ πλέον αυτό που αρνούνταν μετά βδελυγμίας οι ηγεσίες του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας και του ΑΔΜΗΕ. Ότι πίσω από το καλώδιο κρύβονται και τα «χατήρια» προς τους «επενδυτές» των αιολικών…

ΚΑΤΟΠΙΝ ΤΟΥΤΩΝ…

1) Νομιμοποιείται με τη σφραγίδα της ηγεσίας του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας και, άρα, της Κυβέρνησης, το εξώφθαλμο ΣΚΑΝΔΑΛΟ της προκλητικά διακριτής συμπεριφοράς σε βάρος της Λακωνίας και ειδικά της χερσονήσου του Μαλέα, με την υπογειοποίησηΟΛΟΥ του δικτύου στην Κρήτη, ενώ «σουβλίζεται» με πυλώνες ο Δήμος Μονεμβασίας (καθώς, κατά τα στελέχη του Υπουργείου και του ΑΔΜΗΕ, η Κρήτη είναι τουριστική περιοχή, ενώ ο Δήμος Μονεμβασίας ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ!!!)

2) Εάν το έργο υλοποιηθεί ως έχει, αποδεικνύονται ως άκρως ΠΡΟΣΧΗΜΑΤΙΚΕΣ και άνευ ΟΥΣΙΑΣ οι δηλώσεις του Πρωθυπουργού, Αλέξη Τσίπρα, από το βήμα του Περιφερειακού Συνεδρίου Κρήτης προ ολίγων ημερών (21/9/2017) περί «περιβαλλοντικής ευαισθησίας της Κυβέρνησης» και προτάγματος της «βούλησης των τοπικών κοινωνιών» όσον αφορά τα έργα που αφορούν την Ενέργεια

3) Εάν το έργο υλοποιηθεί ως έχει, αποδεικνύονται απολύτως ΨΕΥΔΕΙΣ και ΑΝΑΚΟΛΟΥΘΕΣ με την κυβερνητική πρακτική οι δηλώσεις του Πρωθυπουργού και κυβερνητικών στελεχών ότι «δεν τάσσονται υπέρ των όποιων επενδύσεων, αλλά μόνον υπέρ εκείνων που σέβονται το Περιβάλλον και γίνονται με όρους Νομιμότητας»

Είναι σαφές ότι, με βάση τη συγκεκριμένη απόφαση, η Κυβέρνηση και η ηγεσία του Υπουργείου Περιβάλλοντος και έρχονται σε ΕΥΘΕΙΑ αντίθεση με τη βούληση της τοπικής κοινωνίας και τις αποφάσεις της Τοπικής και Περιφερειακής Αυτοδιοίκησης, αλλά και σε ΕΥΘΕΙΑ ΑΝΤΙΘΕΣΗ με τα όσα δηλώνουν περί περιβαλλοντικής ευαισθησίας και σεβασμού στη βούληση των τοπικών κοινωνιών.

Είναι σαφές ότι εάν προχωρήσει η υλοποίηση του έργου με βάση την απόφαση του Υπουργείου, τότε η Κυβέρνηση θα έχει επιλέξει, προκειμένου να υποστηρίξει το αφήγημα των «επενδύσεων», να ευνοήσει την Κρήτη (προφανώς για ψηφοθηρικούς λόγους…), αλλά να «βιάσει» τη Λακωνία.

Από την πλευρά μας, τόσο εμείς ως Σύλλογος «ΑΡΤΕΜΙΣ», όσο και οι υπόλοιποι 31 σύλλογοι και φορείς που συνυπέγραψαν το Κείμενο Διαμαρτυρίας, δεν είμαστε κατά της «επένδυσης», αν και έχουμε προτείνει προσφορότερα και οικονομικότερα «σενάρια», εάν το ζήτημα είναι η ενεργειακή επάρκεια της Κρήτης.

Αυτό που απαιτούμε είναι η αλλαγή της ΧΑΡΑΞΗΣ της προτεινόμενης όδευσης του καλωδίου, ούτως ώστε να ΠΑΡΑΚΑΜΠΤΕΙ τη χερσόνησο του Μαλέα. Κι έχουμε και ως προς τούτο προτείνει λύσεις, τις οποίες η ηγεσία του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας και του ΑΔΜΗΕ απορρίπτουν ΑΝΑΙΤΙΟΛΟΓΗΤΑ. Γεγονός που υπονοεί τηνεξυπηρέτηση ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΩΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΩΝ βάσει της χάραξης την οποία αποφάσισαν.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ, έστω και την υστάτη ώρα, τα αιτήματά μας να γίνουν ΑΠΟΔΕΚΤΑ.

Επαναλαμβάνουμε ότι δεν θα γίνουμε «οι Σκουριές του Νότου» όπως πολλοί μας χαρακτηρίζουν ήδη. Θα υπερασπιστούμε το δίκιο και την ιδιαίτερη πατρίδα μας με κάθε τρόπο.

Η ΠΡΟΣΩΡΙΝΗ ΔΙΟΙΚΟΥΣΑ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ «ΑΡΤΕΜΙΣ»

Κυριακή, 24 Σεπτεμβρίου 2017

   Σε κλίμα ιερής κατάνυξης πραγματοποιήθηκε στον Ιερό Ναό Παναγίας Μυρτιδιωτίσσης Βελανιδίων ο Όρθρος και η Θεία Λειτουργία επί τη Σύναξη της Παναγιάς της Μυρτιδιώτισσας στα Κύθηρα και ανάμνηση της ιάσεως του παραλύτου.
   Ο Αρχιμανδρίτης πατήρ Νεκτάριος που επί είκοσι και πλέον έτη επισκέπτεται τα Βελανίδια, τέλεσε την Θεια Λειτουργία πλαισιωμένος από τον εφημέριο Πατήρ Κωνσταντίνο, τον πατέρα Γεώργιο καθώς και τον εφημέριο της Τ.Κ. Πικουλιανίκων του Δήμου Σπάρτης ο οποίος συνόδεψε προσκυνητές από την περιοχή του οι οποίοι έφτασαν με πούλμαν για να προσκυνήσουν την χάρη της.

  Ο πατέρας Νεκτάριος συγκινημένος μίλησε για το θαύμα της ίασης του παραλύτου από την Παναγία μας και ανέφερε ότι και ο ίδιος προσωπικά δέχτηκε την ίαση από την Θεομήτωρ Παναγία Μυρτιδιώτισσα και μάλιστα δυο φορές κόντρα στις γνωματεύσεις των ιατρών του.

Δείτε το ΒΙΝΤΕΟ στο Velanidia Web TV
















Σάββατο, 23 Σεπτεμβρίου 2017

  Το απόγευμα του Σαββάτου 23 Σεπτεμβρίου 2017 στον Ιερό Ναό Παναγίας Μυρτιδιώτισσας στα Βελανίδια, χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Μονεμβασίας και Σπάρτης κ.κ. Ευσταθίου τελέσθηκε με την πρέπουσα Εκκλησιαστική τάξη ο Μέγας Πανηγυρικός Αρχιερατικός Εσπερινός επί τη Σύναξη της Παναγιάς της Μυρτιδιώτισσας στα Κύθηρα και ανάμνηση της ιάσεως του παραλύτου.
  Κατά τη διάρκεια της ομιλίας του ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης κ.κ Ευστάθιος  αναφέρθηκε στο πρόσωπο της Υπεραγίας Θεοτόκου και στην ιδιαίτερη σημασία του ονόματος  ΜΑΡΙΑ και κατέληξε την ομιλία του αναφερόμενος στα γεγονότα των τελευταίων ημερών, για την ανεργία των νέων αλλά και την βαρύτητα που έχει το να επικαλούμαστε το όνομα της γιατί ως μητέρα του Θεανθρώπου μπορεί να πρεσβεύει στον Υιό της όπως έκανε στον γάμο στην Κανά

Το παρών τους έδωσαν μεταξύ άλλων οι βουλευτές Λακωνίας κύριος Θανάσης Δαβάκης και η κυρία Φεβρωνία Πατριανάκου, ο δημοτικός σύμβουλος του Δήμου Μονεμβασίας κύριος Χρήστος Πετράκης, ο πρόεδρος της Τ.Κ. Βελανιδίων κύριος Σαράντος Καρατζής, ο πρόεδρος της Τ.Κ. Αγίου Νικολάου κύριος Λιβανός Γιώργος και πλήθος κόσμου από την ευρύτερη περιοχή.

Δείτε το ΒΙΝΤΕΟ στο Velanidia Web TV























Λίγα λόγια για τα Βελανίδια

Το χωριό βρίσκεται κτισμένο στο νοτιότερο άκρο του ορεινού όγκου του Πάρνωνα. Τα Βελανίδια είναι οικισμός των Βυζαντινών χρόνων, κάτι που μαρτυρά το πλήθος των βυζαντινών ναών που είναι διάσπαρτοι σε όλη την έκταση.
Από τα Βελανίδια μπορεί να επισκεφτεί κανείς τη βόρεια πλευρά του Κάβο-Μαλέα και το φάρο του, που χτίστηκε το 1860 και είναι ένας από τους παλαιότερους αλλά και τους τελειότερους της Μεσογείου.
Δωρεάν καταχώρηση διαφημιστικού banner για όλους τους Βελανιδιώτες επαγγελματίες ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ

Είδατε περισσότερο

banner ads banner ads banner ads banner ads